همه چیز درمورد دعاوی اداری

حقوق اداری یک رشته مستقل بسیار مهم حقوق است. این شاخه از حقوق به مناقشات برخاسته از روابط شهروندان با سازمان های دولتی و شهرداری ها در رابطه با وظایف ویژه آنان و روابط استخدامی کارمندان دولت با کارفرما می پردازد.

از زمان به وجود آمدن دولت ها,مردم دارای ارتباطات وسیعی با دولت بوده اند که با پیشرفت علوم و تکنولوژی این ارتباط بسیار گسترده شده است.

این مراودات وسیع دارای قوانین متعدد می باشد که حقوق و تکالیفی را برای طرفین ایجاد کرده است.که سرپیچی هریک از طرفین از قوانین موجب اختلافات حقوقی می شود.در این مقاله قصد داریم به توضیح هریک از انواع دعاوی اداری که ممکن است ایجاد شوند نظیر دعاوی شهرداری, دعاوی کارگرو کارفرما, دعاوی مالیاتی وغیره .. بپردازیم.

دعاوی شهرداری

شهرداری، سازمانی غیر دولتی می باشد که با مجوز دولت، مدیریت امور شهری را بر عهده دارد. از آنجایی که اصل بر صلاحیت مراجع عمومی می باشد، موارد ذکر شده در ماده 100 قانون شهرداری حصری است که از این قبیل می باشد:

تخلف احداث بنا خلاف مشخصات مندرج در پروانه، تخلف احداث یا شروع به احداث بنای بدون پروانه، تخلف تراکم اضافی، تخلف مربوط به عدم احداث پارکینگ و یا غیر قابل استفاده بودن پارکینگ و عدم اصلاح آن، تجاوز به معابر شهر، تخلف عدم استحکام بنا، تخلف عدم رعایت اصول فنی و بهداشتی و شهرسازی.

در ابتدا شخص به شهرداری مراجعه می کند و شهرداری در صورت احراز صلاحیت پرونده را به کمیسیون ارجاع دهد. کمیسیون های ماده 100 قانون شهرداری قبل از ورود به ماهیت پرونده باید از وجود صلاحیت محلی خود اطمینان کسب نمایند و در صورت عدم صلاحیت، باید آن را اعلام کنند. پس از وصول پرونده، ذینفع ظرف ده روز پس از اعلام کمیسیون، توضیحات خود را باید کتباً ارسال نماید.

پس از انقضاء این مهلت 10 روزه؛ کمیسیون با حضور نماینده شهرداری (که فاقد حق رأی می باشد و برای ادای توضیحات در جلسه شرکت می کند) ظرف یک ماه رأی را صادر می کند. ذینفع می تواند ظرف مدت 10 روز پس از صدور رأی کمسیون بدوی، جهت اعتراض به کمیسیون تجدید نظر ماده 100 شهرداری مراجعه نماید.

رسیدگی به اختلافات امور ناشی از عوارض میان مؤدی و شهرداری در صلاحیت کمیسیون ماده 77 شهرداری قرار دارد. در صورتی که شهرداری به صورت مستند، عوارض را محاسبه نموده باشد و مؤدی دلیل قانونی برای رد آن نداشته باشد کمیسیون ماده 77 شهرداری نمی تواند عوارض را تخفیف یا تشدید نماید. کمیسیون ماده 77 شهرداری فاقد آیین نامه خاص می باشد.

دعاوی کارگرو کارفرما

هر گونه اختلاف میان کارگر و کارفرما در ابتدا از طریق سازش مستقیم انجام می پذیرد و در صورت عدم سازش، هیات های تشخیص و حل اختلاف به حل و فصل اختلاف روی می آورند. حکم صادر شده از هیات تشخیص ظرف 15 روز قابل اعتراض در هیات حل اختلاف می باشد.

یکی از مصادیق دعاوی کارگر و کارفرما ، دعاوی مربوط به پرداخت حق بیمه کارگر می باشد.کارفرما مسئول پرداخت حق بیمه کارگر بیمه شده به سازمان تامین اجتماعی می باشد و وظیفه دارد هنگام پرداخت حقوق کارگر، سهم کارگر را کسر و مبلغی که سهم کارفرما در پرداخت بیمه می باشد به آن مبلغ اضافه کند و حداکثر تا آخرین روز ماه بعد، به سازمان تامین اجتماعی تادیه نماید. در این نوع بیمه، 20 درصد از حق بیمه را کارفرما، 7درصد کارگر و3 درصد آن را دولت می پردازد. در بیمه تامین اجتماعی ، حق بیمه بنا بر درآمد کارگر محاسبه می شود ولیکن سازمان به همه افراد بیمه شده، خدمات یکسانی ارائه خواهد داد.

سازمان تامین اجتماعی حق بیمه را از کارفرما وصول می کند و سابقه خدمت کارگر را محاسبه می نماید. سازمان تامین اجتماعی حتی در صورت تاخیر در پرداخت کارفرما، باید تعهدات خود را در مقابل بیمه شده انجام دهد.در صورتی که سازمان از انجام وظیفه خود، خودداری نماید کارگر جهت طرح شکایت باید به دیوان عدالت اداری مراجعه نماید.

دعاوی مالیاتی

از آنجایی که دولت ابزار و امکاناتی را فراهم کرده است که افراد جامعه درآمد یا سود کسب کنند، بخشی از درآمد های افراد جامعه و بخشی از سود فعالیت های اقتصادی به دولت تعلق می گیرد.

مالیات ها به دو دسته مستقیم و غیر مستقیم تقسیم می شود.

مالیات های مستقیم :

این نوع مالیات ، به صورت مستقیم از درآمد یا دارایی افراد حقیقی و حقوقی اخذ می شود.

مالیات غیر مستقیم:

این نوع مالیات به صورت غیر مستقیم از طریق مصرف کالاها و فعالیت ها اخذ می شود.

 

مراجع حل اختلاف مالیاتی:

میزان مالیات ، امکان تعدیل مالیات و عملکرد دستگاه مالیاتی و مامورین آن قابل اعتراض برای مودیان مالیاتی می باشد.سازمان امور مالیاتی، بر اساس مدارک و مستندات موجود، اطلاعات مربوط به فعالیت های مالی و درآمدهای شخص طی یک سال را در برگ تشخیص مالیات تنظیم می کند. مودی پس از ابلاغ برگ تشخیص، 30 روز مهلت دارد که به مندرجات برگ تشخیص اعتراض نماید.

پس از صدور برگ تشخیص مالیاتی یکی از سه حالت زیر است:

1.مودی ظرف 30 روز کتبا قبولی خود را اعلام می کند یا مبلغ درج شده در برگ تشخیص را پرداخت کند یا اختلاف خود را با اداره مالیاتی حل کند ، مالیات مندرج در برگ تشخیص قطعی خواهد شد.

2.در صورتی که مودی ظرف 30 روز از ابلاغ برگ تشخیص به اداره مالیاتی مراجعه نکند و اعتراضی هم به اداره مالیاتی تسلیم ننماید  ، مالیات مندرج در برگ تشخیص قطعی خواهد بود.

3.در صورتی که مودی ظرف 30 روز از ابلاغ برگ تشخیص به اداره مالیاتی مراجعه کرده و اعتراض خود را کتبا تسلیم نموده باشد ولی توافقی حاصل نشده باشد ،مودی به عنوان معترض شناخته می شود.

 

در ابتدا، مودی می تواند اعتراض خود را از طریق اداره مالیاتی پیگیری نماید و در صورت رد اعتراض، برگ قطعی مالیات صادر می شود و یا در صورت وجود اسناد و مدارک، تعدیل صورت می گیرد. برگ قطعی پس از برگ تشخیص توسط واحد خدمات مالیاتی تنظیم می گردد. برگ قطعی در واقع امکان اعتراض از طریق مراجع اداری را غیر ممکن می سازد.

در صورت عدم حصول توافق، پرونده مالیاتی مودی به هیات حل اختلاف ارجاع می شود. در صورتی که مودی یا اداره مالیاتی ظرف 20 روز به رای هیات حل اختلاف بدوی اعتراض ننماید، رای این هیات قطعی است. در صورت اعتراض، پرونده به هیات حل اختلاف مالیاتی تجدیدنظر ارجاع خواهد شد. مودی موظف است مقدار مالیاتی را که قبول دارد بپردازد و نسبت به مازاد آن اعتراض نماید. در صورتی که مودی، ظرف یک ماه از تاریخ ابلاغ برگ قطعی مالیات، به پرداخت مالیات مندرج در برگ قطعی اقدام نماید، از 40 درصد معافیت جرایم مالیاتی برخوردار خواهد شد.

در صورت اعتراض به آراء صادره از هیات حل اختلاف تجدید نظر (به استثناء قانون مالیات بر ارزش افزوده) ،مرجع رسیدگی به اعتراضات مودی یا اداره مالیاتی شورای عالی مالیاتی می باشد و پس از آن مودی می توانند نسبت به اراء صادره در دیوان عدالت اداری اعتراض کنند.